หน้า 94 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 411 / 2

ประโคม - พระธรรมปาฐิโตผู้ถูกแปล ภาค ๖ - หน้า 172 พระศาสดา ทรงเหยียดพระหัตถ์ออกจากกลีบจิ๋วตรัสว่า "ท่านทั้งหลาย จงเป็นภิษมามีด, จงเป็นพระฤทธิพรบรรษย์." [ชาวเมืองเข้าใจว่าอัครินทร์ใหญ่กว่าวิศวะศาสดา] ใ

ในบทบาทของพระศาสดา ทรงพูดกับอัคริทตและชาวเมืองเกี่ยวกับความเข้าใจในตำแหน่งของพระพุทธเจ้ากับอัคริทต พระเถระได้แสดงความเคารพต่อการสอน และความสัมพันธ์ในบทสนทนานี้แสดงถึงการปราศรัยเกี่ยวกับการสืบทอดศาสนาแ

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐัชญากาแปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 173 ๑. เรื่องปัญหาของพระอานนทเถร * [๑๙๕๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชฑวัน ทรงปรารภปัญหา ของพระอานนทเถร ตรัสพระธรรมเทศนานิ่วว่า

เนื้อหานี้ discusses ปัญหาที่พระอานนทเถรได้ถามพระศาสดาเกี่ยวกับที่เกิดของมุ subsets โดยยกเนื้อหาจากพระธรรมเทศนา เมื่อพระอานนทเถรนั่งอยู่ในที่พักกลางวันและคิด concern เกี่ยวกับสถานที่เกิดของสัตว์ พระศา

ประโยค - พระธรรมปาฏิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า 174 ตระกูลขัตติยมหากษัตริย์และพราหมณ์มหากษัตริย์ ตระกูลใดตระกูลหนึ่งเท่านั้น" ดังนี้แล้ว ตรัสพระคาถานี้ว่า:- "บูรษอาชาในนาได้จาก (เพราะว่า) บุรุษอาชาในนั้น

ในเอกสารนี้กล่าวถึงการเกิดของบุรุษอาชาในตระกูลสูงและความสำคัญของการเป็นนักปราชญ์ ตามพระธรรมที่พระพุทธเจ้าตรัสในเรื่องของความสุขที่เกิดจากการเป็นสมาชิกในตระกูลบริสุทธิ์เท่านั้น บุรุษอาชาในนี้ไม่ได้เกิด

ประวัติ - พระธรรมปิฎกวจฺฉลุภ-ภาค ๖ - หน้า 175 ๔. เรื่องสมพุทธภิญ* [๕๔๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภการสนทนาของภิษฐามกูรปวกกัน ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า "สุโข พุทธานมุปป

เนื้อเรื่องนี้กล่าวถึงการสนทนาของภิษฐามกูร 500 รูป ที่ตั้งคำถามเกี่ยวกับความสุขในโลก พระศาสดาได้มาแก้ปัญหาว่าความสุขนั้นเป็นสิ่งที่เกิดจากการเข้าใจธรรมชาติความเกิดขึ้นแห่งสิน ท่านสอนว่า ความสุขในวัฏสง

ประโยค - พระธรรมปทุมจิต ภาค ๖ - หน้า ๑๗๖ พระพุทธเจ้า การฟังธรรม ความพร้อมเพรียงของหมู่ ความเป็นผู้ ปรองดองกัน เป็นสุขในโลกนี้" ดังนี้แล้ว ตรัสพระคาถานี้ว่า:- " ความคิดขึ้นแห่งพระพุทธเจ้าทั้งหลาย เป็

บทเรียนนี้เน้นถึงความสำคัญของการฟังธรรมและการมีความปรองดองในกลุ่ม เพื่อพัฒนาจิตใจและชีวิตให้ดีขึ้นตามคำสอนของพระพุทธเจ้า การแสดงธรรมของสัตบุรุษช่วยให้ผู้คนพ้นจากทุกข์และประสบความสุขที่แท้จริง สุดท้าย

ประโยค - พระธรรมปิฎกวิริยะ ภาค ๖ – หน้า 178 ๕. เรื่องพระเดชที่ทองของพระกัสสปะทศพล * [๕๕๕] พระบรมาศดามเมื่อเสด็จจากไป ทรงปรารภพระเดชที่ทองของพระกัสสปะทศพล จึงรำพรรณนาว่า "ปุชายา" เป็นคำนัน ความผิดดารว

เนื้อหาเกี่ยวกับการเสด็จของพระบรมศาสดาและพระกัสสปะทศพล เมื่อทรงประพาสผ่านเทวสถานใกล้บ้านโนะไทยคาม โดยมีการพูดคุยเกี่ยวกับสถานที่และการที่พระสุดาเต้ให้พรามณ์ที่อยู่ในสถานนั้นยินดี. นอกจากนี้ยังกล่าวถึง

ประโชค - พระธรรมปฏิรูปกฎแปล ภาค ๑๖ หน้า ที่ 180 ยติ ได้แก้ ยติวา. อธิบายว่า อถวา คือ ก็หรือว่า. คำว่า ซึ่งพระปัจเจก- พุทธะทั้งหลาย ก็นับถือกันแล้วในพระคาถานั้น. (หรือว่า) พระ สาวกทั้งหลายด้วย. บทว่าม

เนื้อหาดังกล่าวอธิบายถึงคำสอนและการตีความพระธรรมในพระพุทธศาสนา การเข้าใจบริบทของคำว่า 'อถวา' และความหมายของ 'ปฏิธรรม' ซึ่งระบุถึงสิทธา ทิฏฐิ และมานะ นอกจากนี้ยังพูดถึงความสำคัญของบุคคลที่ไม่มีภัยและกา

ประโยค - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค 6 - หน้า 182 พระเด็จศิลาใหญ่ ได้มีขึ้นแล้วในที่นั่นนานแล. ประชาสัตว์ ๔๕,๐๐๐ ได้รับรองมาภมิสมุย (คือตรัสรู้ธรรม) แล้ว ในสมาคมนั้น. เรื่องพระเด็จทองของพระกัสปะทาสพล จบ

ประโยค - พระปรัชญาทึ่งฉบับแปล ภาค 6 - หน้า ที่ 183 ๑๕. สุวรรณา วรรณนา ๑. เรื่องรับความทะเลาะแหงๅงุ่มพระบูญำ * (๑๕๗) [ ข้อความเบื้องต้น ] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในแคว้นของชาวลังกา ทรงปรารภ หมู่พระบูญำ

บทความนี้ศึกษาที่มาของความทะเลาะระหว่างสองนครในระหว่างชาวลังกา โดยพระศาสดาได้ตรัสพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับการจัดการน้ำและการเก็บเกี่ยวข้าวในเมืองบิณฑิสัศและนครโกเละ เนื้อหาเน้นที่การใช้ประโยชน์จากทรัพยากร

ประโยค - พระธรรมบทฉบับแปล ภาค 6 - หน้า ที่ 188 2. เรื่องมาร * อ่าน 255 [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในบ้านพราหมณ์ชื่อปัญญาสลา ทรง ปรารถนามรรค ตรัสพระธรรมเทศนาว่า " สุตูป วาท " เป็นต้น. [

ในหน้าที่ 188 ของพระธรรมบทฉบับแปลกล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระศาสดาทรงอยู่ในบ้านของพราหมณ์ชื่อปัญญาสลา โดยมีการพูดถึงมารที่เข้ามาทำให้พระศาสดาไม่สามารถแสดงความต้องการได้อย่างเต็มที่ เหตุการณ์นี้แสดงถึงวิถีก

ประโยค - พระจัณฑ์ภาพถูกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า 189 จะเสด็จเข้าไปอีก เราก็เข้าภายในเรือนทั้งปวง แล้วปรับฝามือ กระทำการหัวเราะเฮย ข้างหน้าพระสมณะนี้.." ในขณะนั้น เด็ก หญิงเหล่านั้น ถึงประตูบ้าน เห็นพระศาส

ในเนื้อหา พระศาสดาได้กล่าวถึงประสบการณ์และความสุขเมื่อไม่พึ่งพาสิ่งต่างๆ โดยไม่มีถังฉวย เผยให้เห็นความสำคัญของการมีจิตใจเข้มแข็งและการเรียนรู้จากชีวิต โดยมารุได้ทูลถามพระองค์เกี่ยวกับความทุกข์จากการไม

ประโยค - พระถัมภ์ในอุทธรณ์ฉบับแปล ภาค 6 - หน้า 190 ในกาลอุบเทนา เด็กหญิงทั้ง ๕๐๐ เหล่านั้น ตั้งอยู่ในโสตปัตติผล ดังนี้แหละ เรื่องมาตรา อบ.

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐิติอักษรแปล ภาค ๖ - หน้า ๑๙๑ ๓. เรื่องปราชัยของพระเจ้าโกศล * [๕๕๕] [ ข้อความเบื้องต้น ] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวหา วัน ทรงปราชัยความปราชัยของพระเจ้าโกศล ครัสพระธรรมเทสนา

ในระหว่างที่พระศาสดาประทับอยู่ในพระเวหา พระองค์ทรงปราชัยความปราชัยของพระเจ้าโกศล ซึ่งมีความสัมพันธ์กับพระเจ้าอชาตศัตรู และการเทศนาที่เกิดขึ้นภายใต้ สถานการณ์ที่ตึงเครียด พระเจ้าโกศลดำเนินการภายใต้แรงก

ประโยค - พระธรรมบท ํจากฉบับแปล ภาค ๖ หน้า ที่ 192 เหมือนกัน" ดังนี้แล้ว ตรัสพระคาถานี้ว่า :- "ผู้ชนะยอมก่อนเวร, ผู้แพ้ยอมอยู่เป็นทุกข์, ผู้สงบระงับ ละความชนะและความแพ้ได้แล้ว ย่อมอยู่เป็นสุข." [ แก

บทนี้พูดถึงความหมายของคำว่า 'ผู้ชนะ' และ 'ผู้แพ้' ในพระธรรมบทที่พูดถึงการมีสติ และการสงบระงับความชนะและความแพ้ การเข้าใจว่าผู้ที่ชนะยอมอภัยและผู้ที่แพ้เป็นทุกข์ เพื่อให้เข้าใจถึงความสุขที่แท้จริง ในทา

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐัชฎกแปล ภาค ๖ หน้า ที่ 193 4. เรื่องเด็กหญิงแห่งตะกูลคนใดคนหนึ่ง * ๑๖๐ [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรากฏคุณริกา คนสุดคนหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทคนิคว่า "

ในงานอาวาสมหามงคล พระศาสดาได้เสด็จไปพร้อมกับภิกษุ โดยมีหญิงสาวจากตะกูลหนึ่งทำการกรองน้ำเพื่อถวายพระสงฆ์ ขณะนั้น สามีของหญิงสาวถูกความรู้สึกต่าง ๆ ทำให้เข้าใจผิดว่าหญิงนั้นสนใจพระศาสดา แต่จริง ๆ พระศาส

ประโยค - พระบิณฑบาตฉบับแปล ภาค ๖ หน้า ที่ 197 อัศยมนุษย์คนหนึ่ง รับสั่งให้คนจัดแจงข้าวจะดูเป็นต้นให้แล้ว." พระศาสดาเสด็จกลับบัประทับอยู่แล้วเทียว ตรัสถามว่า "ภิญญ์ ทั้งหลาย พากเธอพูดอะไรบ? " ทรงศับ

พระศาสดาได้ตรัสถึงความหวังว่าเป็นโรคที่ทำให้ผู้คนทุกข์ทรมานมากกว่ารูปแบบอื่น ๆ โดยได้เปรียบเทียบว่าสิ่งนี้ต้องการการรักษาตลอดไป เขากล่าวถึงความสำคัญของความรู้และความเข้าใจต่อธรรมแล้วสอนให้คนบรรลุถึงพร

ประโยค - พระธัมปวิฑูฏถูกแปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 198 ทิว ยอมไม่มี. ชื่อว่าทุกข์ เสมอด้วยการบริหารบั่นทุย ย่อมไม่มี." แล้วจิรภะทำพระนิพพานให้แจ้ง บทพระคาถากว่า นิพพานปรมัติ สุข ความว่า เพราะพระนิพพานนั้น

เนื้อหาพูดถึงความหมายของพระธัมปวิฑูฏและการเข้าถึงพระนิพพาน รวมถึงการบรรลุอิทธิผลต่างๆ โดยเฉพาะการเป็นโสดาบัน ซึ่งผู้คนจำนวนมากสามารถเข้าถึงได้ในครั้งนั้น โดยเน้นที่นิพพานที่เป็นความสุขอันดับสูงสุด การ

ประโยค - พระจัมปิทภูมิฉบับแปล ภาค ๖ หน้า ๒๐๐ คำานี้ว่า :- "ในกาลใด บุคคล เป็นผู้กินจู มีกังวล และ มักนอนหลับ กระสับกระส่าย เป็นดูดุรสใหญ่ ที่เขาเลี้ยงด้วยอาหา ร ในกาลนั้น เขาเป็นคน มึนฤม ย่อมเข้าห้องบ

ในพระจัมปิทภูมิฉบับแปลนี้กล่าวถึงการบริโภคอย่างพอประมาณ ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญสำหรับบุคคลที่ต้องการความสุขในชีวิต โดยการมีสติและรู้จักประมาณในการกินจะนำไปสู่วิถีชีวิตที่ดี การสอนพระคาถาที่เกี่ยวกับการบริโภ

ประโยค - พระธรรมปาทิฏฐิวาทถูถกแปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 201 เวลานั้นก็กล่าวคาถานั้นขึ้น ในการเสวยก่อนสุดท้าย แล้ว ให้อดข้าวสาร ด้วยอุทธัมม์มิด ในก้อนข้าวที่พระราชานั้นทรง ตั้ง. แม้พระราชา ทรงสั่งอาคามงสัน

บทความนี้กล่าวถึงการเสวยอาหารถวายแก่พระศาสดาโดยพระราชา และผลที่เกิดขึ้นจากการถวาย การเน้นถึงความสุขที่เกิดขึ้นจากการมีบุญและความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นของครอบครัว นับเป็นการพูดถึงการปฏิบัติทางจิตใจและธรรมะท

ประโยค - พระอธิบายที่ถูกถอดแปล ภาค ๖ - หน้า 202 สันโดษ ด้วยวัตถุฤดูที่ตนได้แล้ว ไม่มี ชื่อว่าฤดูเช่นกับผู้คุ้น เคยกัน ไม่มี ชื่อว่าความสุขอย่างยิ่ง เช่นกับด้วยพระนิพพาน ไม่มี ดังนี้แล้ว จิตรัสพระคาถา

เนื้อหาอธิบายถึงความหมายของสันโดษและความสุขจากพระนิพพาน โดยเฉพาะการเชื่อมโยงระหว่างสุขภาพไม่เป็นโรคและความมีทรัพย์ในด้านจิตใจที่เกิดจากการมีสันโดษ การพิจารณาถึงความคุ้นเคยกับผู้อื่น และความหมายของบทพร